كه بدان غله كوفته را بر باد دهند تا كاه از دانه جدا گردد . مفقود ( mafqud ) ص . ع . گم كرده شده . و مات فلان غير مفقود : مرد فلان و باك ندارند از مردن آن . مفقود ( mafqud ) ص . پ . مأخوذ از تازى - گم و گمشده و ناپديد و غايب . و محروم و بىنصيب و معدوم . مفقور ( mafqur ) ا . ع . كسى كه گرفتار شكستگى استخوان پشت باشد . و آنكه گرفتار بيمارى پشت بود . مفقور ( mafqur ) ص . ع . بعير مفقور : شتر بينى بريده جهة رام گشتن . مفقوصة ( mafqusat ) ص . ع . بيضة مفقوصة : تخم شكسته . مفقئة ( mofaqqe'at ) ا . ع . سيلى كه بشكافد زمين را . مفكر ( mofker ) و ( mofakker ) ص . ع . آنكه انديشه مىنمايد . مفكك ( mofakkak ) ص . ع . گشاده شده و باز شده . مفكوك ( mafkuk ) ص . ع . رها شده . و باز شده . و آزاد شده . و معاف شده . و گشاد شده . و بسته نشدهء از تشديد . مفكول ( mafkul ) ص . ع . لرزه زده و گرفتار لرزه . مفكه ( mofkeh ) و مفكهة ( mofkehat ) ص . ع . ناقة مفكه : ماده شترى كه شيرش دفزك و ستبر باشد . و كذلك ناقة مفكهة . مفلاق ( mefl q ) ص . ع . رجل مفلاق : مرد كم‌مايه و كمينه ناكس . مفلج ( mofallaj ) ص . ع . امر مفلج : كار نااستوار . و رجل مفلج : مرد گشاده دندان پيشين . مفلح ( mofleh ) ص . ع . رستگار و پيروزمند . مفلح ( mofleh ) ص . ع . از اعلام است . مفلحان ( mofleh n ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رستگاران ج . مفلح . و دهاتى و دهقان و كشاورز . مفلحان ( mofleh n ) ا . پ . نام رودخانه‌اى . مفلس ( mofles ) ص . ع . كسى كه بجاى درم داراى پشيز و فلوس باشد . و كسى كه فلس و پشيزى نداشته باشد . مفلس ( mofles ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - درويش و تنگدست و بيچيز و بينوا و فرومايه و هشنگ . مفلس ( mofallas ) ص . ع . سمك مفلس : ماهى كه در پوست وى چيزى شبيه بفلوس باشد . مفلسان ( mofles n ) ا . پ . ج . مفلس . مفلسستان ( moflesest n ) ا . پ . جايى كه در آن مردمان بينوا زندگى مىكنند و خانه درويشان . مفلسى ( moflesi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بينوايى و بيچيزى و تنگدستى و فرومايگى . مفلطح ( mofaltah ) ص . ع . راس مفلطح : سرپهن . مفلعة ( mofalla'at ) ص . ع . مزادة مفلعة : توشه‌دان از چند پارچه چرم دوخته . مفلفل ( mofafal ) ص . ع . اديم مفلفل : پوست نيك پيراسته . و ثوب مفلفل : جامه منقش به شكل دانه‌هاى فلفل . و شراب مفلفل : شراب زبان‌گز . و شعر مفلفل : موى سخت مرغول . و لحم مفلفل : گوشت با توابل . مفلق ( mofleq ) ص . ع . شاعر مفلق : شاعرى كه سخن شگفت و عجيب آورد . مفلق ( mofleq ) ا . پ . تخلص ميرزا محمد على طهرانى ملقب بفخر الادبا از اجله ادبا و شعراى معاصر با فتحعلى شاه قاجار كه تا اوايل سلطنت شاهنشاه شهيد سعيد ناصر الدين شاه قاجار زنده بود . مفلق ( mofallaq ) ا . ع . شفتالوى خشك كردهء دانه بيرون آورده . مفلقة ( maflaqat ) و ( moflaqat ) ا . ع . هر چيز عجيب و غريب بدفال مشئوم . و بلا و سختى . مفلك ( mofallek ) ص . ع . دختر گرد پستان . مفلل ( mofallal ) ص . ع . نصل مفلل : پيكان شكسته رخنه‌دار . مفلوج ( mafluj ) ص . ع . فالج زده و گرفتار فالج . ج : مفاليج . مفلوذ ( mafluz ) ص . ع . سيف مفلوذ : شمشير از پولاد . مفلوس ( maflus ) ص . ع . تابان مانند فلس ماهى . مفلوق ( mafluq ) ص . ع . شترى كه در بناگوش آن داغ فلقة كرده باشند . مفلوك ( mafluk ) ص . ع . دختر برآمده پستان . مفلوك ( mafluk ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - فلك‌زده و گرفتار فقر و پريشانى و بدبخت . مفلول ( maflul ) ص . ع . سيف مفلول : شمشير با رخنه . مفلهد ( mofalhad ) ا . ع . كودك